John Candy

Image

25 jaar geleden is John Franklin Candy van ons heengegaan, de eeuwig goedlachse man met een klein gewichtsprobleem zal eeuwig in ons geheugen gegrift staan als een rasechte comedy acteur. Wat de meesten niet weten is dat hij profetische gaven had en vanuit het hoge Noorden zijn kans heeft gewaagd in Hollywood.

John Candy begon zijn carrière in zijn thuisland Canada, na een paar televisierollen kwam zijn grote doorbraak bij SCTV, kan je beschouwen als de Canadese versie van Saturday Night Live. Dit was een programma dat -net als SNL- gevuld was met improvisatie komieken vanuit de Canadese afdeling van The Second City, hieruit zijn vele komieken gestart zoals Eugene Levy; Bill Murray; Dan Aykroyd,…. Het is één van de weinige voorbeelden van Canadese programma’s die zijn over genomen door de Amerikaanse TV.

1 van zijn eerste meer bekende Hollywood-rollen is een kleine gastrol in The Blues Brothers (1980) als juridisch medewerker voor de voorlopige invrijheidstelling van Jake Blues, met zijn goede vriend Dan Akroyd in de hoofdrol. Ondanks dat zijn bekendheid nog niet supergroot was, is hij toch gecontacteerd door wederom een ex-collega Harold Ramis voor een cameo in National Lampoons Vacation (1983). Als je deze namen ziet dan komen we direct uit bij Ghostbusters (1984) waar hij de rol had gekregen van de onhandige boekhouder Louis Tully, uiteindelijk is dit niet doorgegaan wegens ‘creatieve verschillen’ maar heeft hij wel in de videoclip een cameo opgenomen.

Zijn grote doorbraak voor mij persoonlijk (zijn tijd met John Hughes was voor mijn bewustzijn) is zijn samenwerking met Jon Turteltaub Cool Runnings (1993) waarin hij een bobslee team uit Jamaica naar de overwinning leid op de Olympische Winterspelen. Uitermate feel-good film met een prachtprestatie van hem die voor altijd op mijn lens zal blijven hangen. Na deze film begon ik hem ook meer en meer te zien als gastster in films, zoals de kerstkraker Home Alone (1990), zijn herkenbare gezicht duikt in vele 80’s-begin 90’s komedies op. Zijn algemeen aanvaarde grootste prestatie is echter geen komedie maar een zeer serieuze rol als Dean Andrews in Oliver Stone’s JFK (1991) waar hij letterlijk met het angstzweet acteert in 1 scene omdat hij onder de indruk was van zijn co-sterren.

Zijn dood is zoals te verwachten een hartaanval maar hij zag dit vreemd genoeg aankomen. Hij moest vertrekken voor een shoot in Mexico en hij vertelde tegen een vriendin dat hij een vermoeden had dat er iets erg ging gebeuren als hij zou gaan. De dag voor zijn dood heeft hij ook nog zijn aandeel als mede-eigenaar van de Toronto Argonauts te koop gezet dus hij voelde het einde echt naderen. Creepy einde voor een zeer getalenteerd acteur die op 43 jarige leeftijd van ons heengegaan is op 4 maart 1994.

MVL

besproken items

Comments

een reactie toevoegen

login